بخش نهم ثمّ جمع سبحانه من حزن الارض و سهلها ، و عذبها و سبخها ، تربة سنّها بالماء حتّى خلصت ، و لاطها بالبلّة حتّى لزبت ، فجبل منها صورة ذات احناء و وصول ، و اعضاء و فصول ، اجمدها حتّى استمسكت ، و اصلدها حتّى صلصلت لوقت معدود ، و اجل معلوم ، ثمّ نفخ فيها من روحه ، فمثلت انسانا ذا اذهان يجيلها ، و فكر يتصرّف بها ، و جوارح يختدمها و ادوات يقلّبها و معرفة يفرق بها بين الحقّ و الباطل و الاذواق و المشامّ و الالوان و الاجناس ، معجونا بطينة الالوان المختلفة ، و الاشباه المؤتلفة و الاضداد المتعادية ، و الاخلاط المتباينة من الحرّ و البرد و البلّة و الجمود . ترجمه سپس خداوند سبحان ، مقدارى خاك از قسمتهاى سخت و نرم زمين و بخشهاى شيرين و شوره‌زار گرد آورد و آب بر آن افزود و آن را با رطوبت آميخت تا به صورت موجودى چسبناك در آمد و از آن صورتى آفريد كه داراى خميدگيها و پيوندها و اعضا و مفاصل بود . سپس آن را سفت و جامد كرد تا خود را نگه دارد و صاف و محكم و خشك ساخت و اين حال تا وقت معيّن و سرانجام معلومى ادامه يافت . سپس از روح خود در او دميد و به صورت انسانى در آمد داراى نيروهاى عقلانى كه او را در جهات مختلف به حركت وا مىدارد و فكرى كه به وسيلهء آن ( در موجودات مختلف ) تصرّف مىنمايد و اعضايى كه آنها را به خدمت مىگيرد و ابزارى كه براى انجام مقاصدش آنها را زير و رو مىكند و شناختى كه به وسيلهء آن حق را از باطل جدا مىسازد و طعمهاى مختلف و